Welcome!

On a beautiful day a while ago I realized that I had lost all the poetry and stories I had once published on the web. It was a really sad day and I cried about it (because that's what a lot of people do on sad days), but then I thought: too bad.
I tried to look at the bright side and I realized that this gave me the chance to make a change. 

So, I made a new blog especially for my poetry and other poetry that I really love and would like to share with you.

 Most of the poetry is poetry that I have written a long time ago but now and then I will add some new ones.

Some of the things on this blog are written in English and others are written in Dutch. I also wrote a few things in Papiamentu, my own language from Curacao, where I I come from.

I hope you enjoy and please leave a comment !

....

You can find some stories on this blog but if you are interested in more stories that I write, you can visit my other blog

click here and enjoy!

Het vod.

Ik hoor een zacht gemompel 

het rijst op uit een vod op de grond 

ik steek mijn hand uit 

er is niemand die ernaar grijpt 

eerst heb ik het niet begrepen 

maar het is alles kwijt 

Behalve dan..die man bij hem 

tegen wie hij soms praat 

soms tegen fluistert 

soms zelfs tegen schreeuwt 

zijn vriend die altijd luistert 

er is nergens waar zijn vriend niet gaat 

Hij noemt het zijn bescherm engel 

de engel die hem redt van zijn eenzaamheid 

maar wij zien de harde waarheid 

de stem in zijn hoofd 

geschapen door de duivel 

die hem schaamteloos 

van zijn leven heeft beroofd 

-Xtc always-

(2010)

Do you recognize the feeling?

I don't care anymore

I do,

but I don't 

Do you get my point?

recognize that feeling

the feeling of

being so tired

but you don't want to close your eyes,

starving of hunger but not wanting to eat

when looking over your shoulder,

if the only thing you want to do

and then you turn your head away

when all you want to do,

is hold on

and all you want to do,

to let go,

and you do what you think is best,

even tough you're not sure.

-Xtc always- 

Hoe noem je...

Hoe noem je iemand die je sust,

die je kust

van je houdt,

maar heel bewust,

langzaam verdrinkt in verloren lust.

Hoe noem je iemand die je hoop inpraat,

die je bewaakt,

wilt dat je telkens weer opstaat,

maar zelf ten onder gaat.

Hoe noem je iemand,

die je in je ogen kijkt,

maar je blik ontwijkt,

omdat ie anders onder het gewicht bezwijkt.

Hoe noem je iemand die opeens,

beseft dat ie niet meer zo sterk is als voorheen,

zwakker is dan het scheen,

gewoon zwijgzaam keek hoe het verdween.

Hoe niemand die net zo moe,

als jij kan zijn,

die niet meer gelooft in schijn,

...

een mens met pijn.

-Xtc always-

De nacht

In gezelschap

van mijn kussen, mijn laken

en mijn matras

verborgen, geborgen, omarmd

door de nacht.

Smachtend naar de dag

waarop jij mijn laken was

mijn kussen waarop ik rustte

die mij in de morgen ontwaken zag.

Dan was er geen nacht,

maar alleen ik die jou lief had

Ik die jou opsnoof

jij die mij omringde

Ik die tegen jou aankroop

en je stilletjes beminde.

Dan was er geen nacht

enkel en alleen de warmte

waarmee ik jou betastte

waarin je je zorgen vergat

waarin ik alles aan je gaf

Dan was er de nacht

waarin je geur mijn neus prikkelde

mijn tong met je oor speelde

en we ons dieper in elkaar verwikkelden

                                                         terwijl onze handen elkaar streelden.

Dan was er de nacht

waarop ik in slaap viel op je borstkas

nadat ik je zachte kusjes gaf

En ik fluisterde 'slaap zacht'

tegen mijn laken

mijn kussen en mijn matras.

-Xtc always-

A struggle

I can not talk, nor can I blink

Catching myself gazing

Accompanied by the thoughts I think

Every laughter ,willing to be shared

flows trough the air

caresses me as I’m here and there

When tossed a smile

I catch it, embrace it

Hold every smile so dear

When not certain

If you’re mine this moment

Tomorrow, will you still be near?

Pieces of me, fly away

Combined with pain

You just might leave, the way you came.

No reason to reason

Yet never left alone

By these fears, hardly shown

Main reason to reason

I’m yours

Not any longer am I mine

This hurts  and truly frightens,

yet feels divine.

-Xtc always-

Un lès importante

Te ku poko dia pasá

Bo por a enkontrami,

Ku mi bòter di bibida duru brasá,

Sintá bou di un palu ta kabisha.

Riba un dia bunita,

Despues di un ratu drumí ku mi wowonan será,

Diripiente m’a bula lanta,

Di un momentu pa otro,

Mi kurpa a kuminsá ta grawatá.

M’a kunsumi,

Bulando di un pa otro pia,

Grawatando aki,

Grawatando aya,

Tur esfuerso por nada.

M’a bai kas ku un kurpa tur korá,

Ku ahinda ta pika di tur banda.

M’a disidí ku nunka mas,

Mi lo no kabishá

Bou di un palu di mansaliña.

Marioneta

Marioneta

Diripiente m’a spierta,

puntrando mi mes pakiko

siguiente momento

kontestando e pregunta.

Mi sa ku t'abo ta e kousa.

Anochi tras di anochi

bo ta persigimi te riba mi kama,

ni sikiera un anochi,

nos no por drumu huntu, sin bringa.

Tin preguntu ku ta kansa mi mente,

Dikon bo mester ta asina persistente, 

tenendo mi lantá...

Tin un kos ku bo mester sa,

bo no ta niun tiki divertido

Bo ta hasi mi anochinan muchu pisá

i mi dianan menos kolorido.

Mente konsiente,

min ke ta e viktima,

 di mal wega

 min ke ta bo marioneta.

         -Xtc always

Perdí

Perdí

Fadá...
diripiente mi mundu a kambiá

Kansá
i sin smak.

sofokando mane un piska riba tera

desesperá mane un alkoholiko sin bibida,

bashí mane un shelu sin strea

i un anochi sin luna.

M’a pèrdè kaminda,

i niun hende no por yudami buska.

Tur kos konosí, awor tin mi strañá

mi ta pegá den e pintura

ku hende sa yama bida

un pintura sofestiká

un pintura ku dos banda

na e banda aki mi no ke ta

pero na unda anto?

m’a pèrdè kaminda

i niun hende no ta yudami buska.

Kanando ront sin destinashon,

sin niun emoshon

ku un kurason kibrá

sin niun ekspreshon,

di alegria riba mi kara.

...

M’a pèrdè kaminda,

Ken por yudami buska?