Hoe noem je iemand die je sust,
die je kust,
van je houdt,
maar heel bewust,
langzaam verdrinkt in verloren lust.
Hoe noem je iemand die je hoop in praat,
die je bewaakt,
wilt dat je telkens weer op staat,
maar zelf ten onder gaat.
Hoe noem je iemand die je in je ogen kijkt,
maar je blik ontwijkt,
die onder het gewicht van nutteloos gezeik,
langzaam bezwijkt.
Hoe noem je iemand,
die opeens beseft,
dat ze niet meer zo sterk is als voorheen,
zwakker is dan het scheen,
gewoon zwijgzaam toekeek toen het verdween.
Hoe noem je iemand,
die net zo moe als jij kan zijn,
die niet meer gelooft in schijn,
een mens met pijn.
No comments:
Post a Comment